Próba Velharda

W litrze moczu chory może wydalić 10,5 g mocznika (obliczenia na podstawie najwyższego poziomu ciężaru właściwego). Aby zatem wydalić średnią dobową ilość mocznika wynoszącą 30 g, musiałby chory wydalać 2857 ml moczu, czyli przeszło trzykrotnie więcej, niż wydzielił w próbie Velharda. Należałoby oczekiwać wobec tego azocicy znaczniejszej. Nie tak wysoki jej poziom zależy prawdopodobnie od wzmożonej utraty azotu niebiałkowego przez przewód pokarmowy (wymioty). W początkowym okresie przewlekłego rozlanego zapalenia kłębków Mocznicy prawdziwej nie bywa, gdyż sprawność nerek jest do- stateczna. Natomiast gdy nadciśnienie tętnicze osiągnie wysoki poziom, wtenczas mogą powstawać równoważniki mocznicy nerkowej w postaci przemijających zaburzeń wzroku, słuchu, mowy, przemijających porażeń itd. Typowa mocznica drgawkowa zdarza się częściej w przewlekłym rozlanym zapaleniu kłębków z rozlanym współudziałem cewek, gdy prócz nadciśnienia istnieją duże obrzęki. W miarę zanikania kłębków i cewek oraz postępu niewydolności nerek wzrasta zatrzymanie w ustroju związków aromatycznych, a także mocznika i mocznica praw- dziwa staje się coraz częstsza. Poprzedzają ją tzw. małe objawy mocznicy, mianowicie uczucie mrowienia w skórze, zimna w kończynach i plecach, kurcze łydek, utrata czucia w palcach rąk, “martwy paluch”, nudności, wymioty, bóle głowy, swędzenie skóry itd. W związku z wysokim ciśnieniem tętniczym zdarzają się w tym okresie także równoważniki mocznicy drgawkowej, a w związku ze stwardnieniem tętnic mózgowych – mocznica naczyniowa. „Zapalenie białkomoczowe siatkówek” (retinitis albuminurica) w okresie wydolności nerek zdarza się bardzo rzadko, natomiast gdy powstanie już stwardnienie nerek, bywa częste obok wybroczyn na dnie oczu i stwardnienia naczyń krwionośnych. W zakresie narządu oddechowego stwierdza się w przewlekłym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych, zwłaszcza w okresie niewyrównania, szczególną skłonność do nieżytu oskrzeli, na tle którego powstaje nieraz ostre zapalenie odoskrzelowe płuc. Nadto spostrzega się skłonność do obrzęku płuc. Skóra, początkowo barwy prawidłowej,· blednie w miarę postępu zapalenia coraz bardziej, wskutek niedokrwistości, wywołanej przewlekłym zatruwaniem ustroju zatrzymanymi w nim składnikami. Równocześnie z tym w okresie marskim skóra przybiera odcień żółtawy. Tę zmianę barwy skóry wywołuje zatrzymanie w skórze urochromogenów, równolegle do zatrzymania wytworów gnicia jelitowego, i następowe ich utlenienie pod działaniem światła w urochrom. W okresie marskości często uderza także suchość skóry. [podobne: okulista poznań, fizjoterapia Poznań, fizjoterapia warszawa ]

Tags: , ,

Comments are closed.