Posts Tagged ‘chemoembolizacja’

Wpływ doustnego alendronianu na gęstość mineralną kości i częstość złamań w osteoporozie pomenopauzalnej

Tuesday, December 4th, 2018

Osteoporoza po menopauzie jest częstym zaburzeniem charakteryzującym się wzrostem resorpcji kości w stosunku do tworzenia kości, na ogół w połączeniu ze zwiększoną szybkością obrotu kości.1 Postępujące zmniejszenie masy kostnej prowadzi do zwiększonej podatności na złamania, które powodują znaczną zachorowalność i Złamania kręgosłupa są ważne nie tylko dlatego, że mogą powodować ból, kifozę i utratę wysokości, ale także dlatego, że przewidują kolejne złamania bezkręgowe niezależnie od gęstości mineralnej kości.3 Chociaż istnieje kilka czynników ryzyka złamań, obniżona gęstość mineralna kości jest najsilniejszy czynnik prognostyczny.4 Dlatego ostatecznym celem leczenia farmakologicznego u kobiet z osteoporozą pomenopauzalną jest zmniejszenie ryzyka złamań poprzez zwiększenie masy kostnej o normalnej jakości. Klinicznie użyteczne bisfosfoniany są syntetycznymi analogami nieorganicznego pirofosforanu, endogennego regulatora obrotu kostnego, który hamuje resorpcję kości i mineralizację in vitro.5 Wszystkie bisfosfoniany mają wysokie powinowactwo do hydroksyapatytu, ale w przeciwieństwie do pirofosforanu są oporne na metabolizm przez endogenne fosfatazy.5. 6 Bisfosfoniany są zdolne do hamowania mineralizacji kości w mniej więcej równoważnych dawkach; jednak ich moc hamowania hamowania resorpcji kości zależy od unikalnej struktury chemicznej ich łańcuchów bocznych.7 Czterowęglowy łańcuch boczny alendronianu przenosi bardzo wysoką siłę działania, co z kolei pozwala na skuteczne hamowanie resorpcji kości za pośrednictwem osteoklastów. dawki, które nie zaburzają mineralizacji kości 6, nawet przy dawkach dziennych, co nie ma miejsca w przypadku etidronianu. 9,9 Leczenie alendronianem specyficznie hamuje zwiększoną resorpcję kości i tym samym normalizuje szybkość obrotu kości.10 Przedkliniczne oceny alendronianu u zwierząt z osteoporoza udokumentowała większą wytrzymałość kości zgodnie ze zwiększoną masą kostną, 11,12 wskazującą prawidłową jakość kości potraktowanej alendronianem. …read more

Wpływ doustnego alendronianu na gęstość mineralną kości i częstość złamań w osteoporozie pomenopauzalnej ad 7

Tuesday, December 4th, 2018

Zmiany wysokości od wartości podstawowych u kobiet z nowymi złamaniami kręgów lub bez nich w grupach alendronianu i placebo. Zmiany wysokości obliczono jako średnią z trzech do pięciu pomiarów na kobietę, wykonanych za pomocą stadiometru Harpendena. Dane dotyczące kobiet z trzech grup alendronowych zostały zebrane. Utrata wzrostu u kobiet bez nowych złamań kręgów była mała i podobna w grupach leczonych i przyjmujących placebo (odpowiednio 2,8 i 3,3 mm) (Figura 2). Wśród kobiet z nowymi złamaniami kręgów osoby z grupy placebo straciły średnio 23,3 mm wysokości, podczas gdy średnia utrata wysokości w grupie alendronianowej (5,9 mm) była tylko nieznacznie większa niż średnia utrata kobiet bez nowe złamania. …read more

Wpływ doustnego alendronianu na gęstość mineralną kości i częstość złamań w osteoporozie pomenopauzalnej ad 6

Tuesday, December 4th, 2018

Kobiety z nowymi złamaniami kręgów podczas trzyletniego okresu badania. W trakcie badania 22 z 355 kobiet w grupie placebo (6,2 procent) miało co najmniej jedno nowe złamanie kręgów, w porównaniu z 17 z 526 kobiet w połączonych grupach alendronowych (3,2 procent, p = 0,03) (tabela 2) . Tylko dwie kobiety miały nowe złamania kręgów tylko w kręgach z wcześniejszymi złamaniami. Względne ryzyko nowego złamania u kobiet leczonych alendronianem, w porównaniu do osób otrzymujących placebo, wynosiło 0,52 (przedział ufności 95%, od 0,28 do 0,95). To zmniejszenie ryzyka wśród kobiet otrzymujących alendronian stwierdzono w obu badaniach i u kobiet stratyfikowanych w zależności od wieku (mniej niż 65 lat lub 65 lat lub starszych) lub obecność lub brak wcześniejszego złamania kręgosłupa (Tabela 2). …read more

Leczenie leżeniem w ostrym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych

Thursday, November 22nd, 2018

Sprawę długości leczenia leżeniem w ostrym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych różni klinicyści rozstrzygają rozmaicie. Jedni z Senatorem na czele żądają bezwzględnego leżenia w łóżku dopóty, dopóki wielokrotne badania moczu, wykonane o różnej porze dnia, nie stwierdzą zupełnego ustąpienia białkomoczu. Inni pozwalają wstawać dopiero w 8 dni po zniknięciu zarówno białkomoczu, jak i postaciowych składników nerkowych. Ponieważ długie leżenie w łóżku, trwające miesiącami, wiedzie do zwiotczenia mięśni, wśród tego i mięśnia sercowego, przeto zwolennicy takiego postępowania w razie przeciągania się sprawy nerkowej polecają ruchy bierne w łóżku oraz bardzo delikatne ogólne miesienie. Wywołując w ten sposób przypływ krwi do skóry, uzyskują przy tym także przekrwienie czynne nerek wpływające dodatnio na sprawę zapalną: Energicznego miesienia stosować nie należy, wzmaga bowiem ono białkomocz przez uruchomienie składników azotowych, drażniących nerki. …read more