Anatomia patologiczna.

Przewlekłe rozlane zapalenie kłębków nerkowych mogą podrażniać i tą drogą wywoływać ich przewlekłe rozlane zapalenie. Zatem według tego zapatrywania przejście ostrego zapalenia kłębków w przewlekłe wcale nie wymaga istnienia trwałego zakażenia. Zapatrywaniu na przewlekłe rozlane zapalenie kłębków nerkowych jako dalszy ciąg ostrej sprawy przeciwstawia się pogląd, według którego przewlekłe zapalenie bywa często chorobą pierwotną, powstającą od razu jako sprawa przewlekła na tle częstego lub ustawicznego działania czynników szkodliwych (przeziębienie, przebywanie w mieszkaniach zimnych i wilgotnych, błędy dietetyczne, sprawy ropne itd.). Trudne orzec, które z tych zapatrywań jest słuszniejsze, ostre bowiem zapalenie kłębków może rozpoczynać się zupełnie niepostrzeżenie, tak iż łatwo można je na początku przeoczyć. W początkowym okresie przewlekłego rozlanego zapalenia kłębków nerkowych nerki są powiększone, gładkie, na przekroju białawe (tzw. duża biała nerka) lub pstre (tzw. duża pstra nerka). W miarę postępu zmian w kłębkach i rozwoju tkanki łącznej nerki zmniejszają się, tak iż wreszcie wracają do wielkości prawie prawidłowej. W tym okresie powierzchnia nerki jest jeszcze zupełnie gładka (tzw. nerka marska gładka). Z dalszym kurczeniem się tkanki łącznej nerki wybitnie zmniejszają się i ich po- wierzchnia staje się drobnoziarnista (tzw. nerka marska ziarnista). Nerka marska gładka jest zbitsza niż prawidłowa, na powierzchni zewnętrznej i na przekroju kory jasnoszarawa z lekkim odcieniem żółta- wym i gdzieniegdzie z drobniutkimi wybroczynami. Torebkę włóknistą ściąga się trudniej. Granica kory i substancji rdzeniowej jest niewyraźna. Drobnowidowo stwierdza się rozległe zmiany szkliste pętli kłębków oraz obfitą tkankę łączną między zmienionymi kłębkami. Cewki są po części zwężone, zanikające, po części rozszerzone i zawierają wałeczki szkliste i ziarniste oraz czerwone krwinki, a ich nabłonki oraz zrąb nerkowy zawiera kropelki tłuszczów obojętnych oraz ciała tłuszczowate podwójnie załamujące światło. W naczyniach krwionośnych zrębu widać zgrubienie błony wewnętrznej, powstałe na tle zapalenia lub stwardnienia. Nerka marska ziarnista jest mała, twarda, tak iż podczas przekrawania odczuwa się opór, pstra na powierzchni zewnętrznej i na przekroju kory wskutek tego, że miąższ wystający w postaci ziarn jest barwy szarej lub szarawożółtawej, a wgłębienia między ziarnami – barwy czerwonobrunatnej, te bowiem wgłębienia odpowiadają nowoutworzonej tkance łącznej, zawierającej dużo naczyń włoskowatych. Torebka włóknista jest zgrubiała, nieraz ściągnąć ją trudno, gdyż spaja ją z nerką tkanka bliznowata. Na przekroju granica kory i substancji rdzennej oraz rysunek kory, zwykle bardzo wąskiej, są zatarte; piramidy są również małe. [więcej w: okulista poznań, fizjoterapia Poznań, fizjoterapia warszawa ]

Tags: , ,

Comments are closed.