Kortykotropina wewnątrznerkowa w dwustronnej makronodularnej hiperplazji nadnerczy AD 2

Nadmierne wydzielanie kortyzolu przez powiększone nadnercze hamuje uwalnianie kortykotropiny przez przedni płat przysadki, co prowadzi do niskiego poziomu kortykotropiny w osoczu. Z tego powodu choroba została również nazwana makronodularnym przerostem nadnerczy niezależnym od kortykotropiny. Zrozumienie patofizjologii makronodularnego rozrostu nadnerczy niezależnego od kortykotropiny od dawna jest nieuchwytne. Utrzymywanie się nadmiernego wydzielania kortyzolu pomimo stłumionych poziomów kortykotropiny w osoczu było uważane za wynik autonomicznego procesu. Jednak kilka badań opublikowanych w ciągu ostatnich dwóch dekad wykazało, że nadpobudliwe gruczoły nadnercza wykazują nieprawidłową ekspresję różnych receptorów błonowych, które biorą udział w kontroli wytwarzania kortyzolu.2-6 Te nieprawidłowe receptory obejmują ektopowe receptory dla peptydu insulinotropowego zależnego od glukozy, luteinizujące hormony i katecholaminy oraz nienormalnie aktywne receptory eutopowe, takie jak wazopresyna typu 1a5 i receptory serotoninowe typu 4.7-10 Defekty molekularne, które scharakteryzowano w próbach nadczynnych nadnerczy, obejmują również mutacje aktywujące w genach kodujących receptor kortykotropiny, 11 Podjednostka . ., 12 i fosfodiesteraza 11A, 13 białka A, jak również nieprawidłowa ekspresja sygnałów bioaktywnych w komórkach kory nadnerczy, co prowadzi do tworzenia pętli regulacji wewnątrznerkowej.7
Wcześniej opisywaliśmy nieprawidłową ekspresję kortykotropiny w pojedynczym przypadku makrocząsteczkowego przerostu kory nadnerczy niezależnego od kortykotropiny [14], co sugeruje, że ektopowa produkcja peptydu w korze nadnerczy mogła wywołać hiperplazję i przerost kory nadnerczy. Kolejne doniesienia dotyczyły dwóch dodatkowych przypadków makronodularnego przerostu kory nadnerczy związanych z ektopową lokalizacją kortykotropiny w komórkach kory nadnerczy.15,16 Ektopową produkcję kortykotropiny przez komórki kory nadnerczy zaobserwowano również w guzie hybrydowym adrenokortowo-przysadkowym wywołującym zespół Cushinga. 17 In W niniejszym badaniu zbadaliśmy wytwarzanie kortykotropiny w nadnerczach z serii pacjentów z makronodularnym przerostem kory nadnerczy i obniżonym poziomem obwodowej kortykotropiny.
Metody
Rozpoznanie zespołu Cushinga
Przebadaliśmy 30 pacjentów z makronodularnym przerostem nadnerczy związanych z subklinicznym lub jawnym zespołem Cushinga (Tabela S1 w Dodatkowym dodatku, dostępna wraz z pełnym tekstem tego artykułu); 2 pacjentów miało chorobę rodzinną (pacjenci 18 i 19), a 28 miało chorobę sporadyczną. Rozpoznanie zespołu pierwotnego nadnerczy Cushinga oparto na standardowych kryteriach biologicznych, w tym na zwiększeniu 24-godzinnego wydalania kortyzolu w moczu; zniesienie związku między rytmem okołodobowym a poziomem kortyzolu w osoczu; brak supresji kortyzolu po podaniu deksametazonu (tabela S2 w dodatkowym dodatku); i obniżone podstawowe poziomy kortykotropiny w osoczu (<10 ng na litr [2.2 nmol na litr]) [patrz też: cyprofloksacyna, USG piersi Łódź, fitamina ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: cyprofloksacyna fitamina USG piersi Łódź