Ciśnienie tętnicze

Ciśnienie tętnicze, początkowo prawidłowe (stadium anhypertonicum ), w dalszym okresie wzrasta (stadium hyprrtonicum). W zaraniu przewlekłego rozlanego zapalenia kłębków nerkowych zwiększenie ciśnienia bywa nieduże. Nieraz, gdy chory dłuższy czas leży, ciśnienie opada nawet do poziomu prawidłowego. W miarę rozrostu tkanki łącznej w nerkach i przechodzenia sprawy zapalnej w okres stwardnienia nerek (glomerulonepMitis diffusa chronica indurativa s. nephroscleroeis inflammatoria) ciśnienie tętnicze wzrasta coraz bardziej i może dochodzić do 180-200 i nawet 250 mm Hg. Pierwotna chwiejność ciśnienia ustępuje w tym okresie miejsca stałemu jego poziomowi. Nadciśnienie tętnicze jest w przewlekłym rozlanym zapaleniu kłębków objawem wyrównawczym, umożliwiającym nerkom sprawniejsze wydalanie z ustroju wytworów przemiany materii. W okresie znaczniejszego nadciśnienia tętniczego uskarżają się chorzy nieraz na uczucie ściskania w piersiach, brak tchu, zwłaszcza gdy wchodzą na schody lub wykonują większy wysiłek, na bicie serca i inne dolegliwości sercowe. Zmiany przedmiotowe w sercu w charakterze przerostu, przede wszystkim lewej komory, powstają już we wczesnym okresie przewlekłego rozlanego zapalenia kłębków nerkowych. Objawiają się one klinicznie powiększeniem bezwzględnego stłumienia sercowego ku dołowi i w lewo i wzmocnieniem drugiego tonu na tętnicy głównej. Objawy te wzmagają się coraz bardziej w miarę przechodzenia choroby w okres stwardnienia nerek. Równocześnie z tym powstają zmiany i w naczyniach obwodowych o cechach stwardnienia (arterioscteroeis ), Dobowa ilość moczu, początkowo prawidłowa, wzrasta coraz bardziej w miarę postępu sprawy zapalnej kosztem zdolności przystosowawczej nerek i może dochodzić do 2-3 litrów. Ciężar właściwy moczu obniża się i przestaje znaczniej się wahać. Zmiany te następują pomimo wybitnego pogorszenia przesączania w kłębkach (niedoczynność kłębkowa). Stoją one w związku ze znacznym obniżeniem wsysania zwrotnego w cewkach (niedoczynność cewkowa).
Ze znacznym zniszczeniem kłębków i cewek zaczyna się nadmierne moczenie zmniejszać, tak iż dobowa ilość moczu może stać się wreszcie prawidłowa pomimo choroby nerek. Stan taki jest jednak prawidłowy tylko pozornie (tzw. pseudonormurio), Zjawisko to różni się od istotnie prawidłowej dobowej ilości moczu tym, że ciężar właściwy moczu pozostaje nadal obniżony. Z dalszym rozwojem choroby dobowa ilość moczu spada poniżej poziomu prawidłowego (oliguria), a ciężar właściwy moczu z całej doby pozostaje wciąż niski (hyposthenulia). Wreszcie w okresie, w którym pozostałe, jeszcze sprawne nefrony pracują z najwyższym natężeniem, chory wydziela stałą, nieznaczną ilość moczu o stałym niskim ciężarze właściwym, bliskim ciężaru właściwego osocza, więc wy noszącym 1,010-1,011 (isosthenuria.), [przypisy: fizjoterapia, fizjoterapia Poznań, fizjoterapia warszawa ]

Tags: , ,

Comments are closed.